Omdat haar eerste boek We moeten het even over Kevin hebben (een moeder die haar zoon genadeloos observeert en probeert te begrijpen waarom hij tot een verschrikkelijke daad komt) me bijzonder aangreep, heb ik niet geaarzeld om Dat was het dan aan te schaffen. Dit meer dan 500 pagina’s tellende boek verveelt geen moment en gaat over twee bevriende gezinnen die allebei te maken hebben met hoogoplopende ziektekosten in Amerika.
De New Yorker Shep Knacker heeft altijd gespaard voor een zogenaamd Tweede Leven en met de tickets in huis wacht hij om zijn vrouw en zoon te vertellen dat ze gaan vertrekken naar een tropisch eiland voor de kust van Tanzania. Helaas voor Shep vertelt zijn vrouw hem die avond dat zij kanker heeft en Shep besluit te blijven. Bij zijn vriend Jackson lopen de zaken ook niet zoals gewenst want hun gehandicapte dochter heeft steeds vaker een crisis, is depressief en Jackson begrijpt niets meer van de maatschappij die hardwerkende mensen niet beloont maar lijkt te straffen. Hij voelt zich voor de gek gehouden.
Heeft Carol, de vrouw van Jackson een baan die de ziektekosten bijna volledig vergoed, dit gaat niet op voor Shep. De uitzonderlijke behandelingen die zijn vrouw Glynis moet ondergaan, slaan in een rap tempo een gat in zijn spaargeld. Elk hoofdstuk zien we hoe ver de teller staat. Niet alleen het geld, ook de zorg, de behandelingen en wat zieke mensen, jong of oud, voor andere gezinsleden betekenen, komt ruim aan bod bij Shriver. Shep is niet in staat goed contact met Glynis te krijgen en neemt zelfs ontslag op zijn werk.
De altijd verongelijkte Jackson krijgt een lichamelijk probleem na een penisvergroting. Hij wilde dit stilzwijgend doen maar als er een ontsteking ontstaat komt Carol er achter en staat ook hun verhouding op scherp. In een ras tempo verslechtert de sfeer in beide gezinnen al doen ze hun best tegengas te geven.
Wanneer het einde voor Glynis en het einde van het spaargeld in zicht komt neemt Shep opnieuw het heft in handen, mede omdat er iets met Jackson gebeurd is. Het Tweede Leven krijgt een tweede kans voor beide families. Heel knap dat het boek, ondanks het heftige verhaal, nergens sentimenteel wordt, ook het einde niet.
Het stemt me als Nederlander dankbaar dat onze ziektekostenverzekeringen beter geregeld zijn al wordt er heel wat op gemopperd. En ik kan niet wachten welk onderwerp Lionel Shriver volgende keer bij de kop neemt want wat kan ze geweldig schrijven.
PS Zullen we het even over Kevin hebben is nu voor 5 euro te koop bij V&D
