Toevallig las ik een lovende recensie over Zigeunerkind en wat mij betreft terecht want ik las het in één adem uit. Zigeunerkind is aut0biografisch en geeft inzicht in de handel en wandel van de Roma, en in het bijzonder de familie Walsh. Ik dacht wel iets over de Roma te weten omdat ik jarenlang secretaris geweest ben van een stichting die Hongaarse Roma’s in Roemenië ondersteunde, maar Walsh vertelt over de Roma van binnenuit en spaart zijn eigen volk niet.
Zijn hele jeugd wordt hoofdpersoon en schrijver Mikey dagelijks door zijn vader mishandeld, vernederd en lukt het hem niet de oudste zoon te zijn die een Roma vader zich wenst. De mishandeling wordt getolereerd binnen de Roma gemeenschap want binnen elk gezin wordt gevochten, vaak onder invloed van drank. Stelen, oplichten, handelen en helen zijn de bronnen van inkomsten. Om uit handen van de politie te blijven moet er vaak verhuisd worden. De kinderen gaan niet naar school want daar zorgen zij, jong als ze zijn, voor opschudding door hun gedrag: ze stelen als de raven, gebruiken steeds schuttingtaal en zijn gewelddadig.
Mikey overleeft mede dankzij zijn moeder (zij wordt ook mishandeld) en zijn zusje Frankie. Ook de hoogtijdagen onder de Roma families zijn een welkome afwisseling van het slagveld binnen het gezin. Bovendien zijn de banden hecht want de geschiedenis door zijn de Roma achtervolgd en uitgekotst en dit heeft de groep alleen maar hechter gemaakt. Ons noemen ze Gorgi en daarmee omgaan, laat staan een relatie beginnen is onvergeeflijk. Mikey blijkt niet alleen geen macho te zijn maar ook nog eens homo-seksueel.Wanneer hij 14 jaar is, hij lijkt veel ouder, krijgt hij een relatie met barman Alec, een Gorki.
Zus Frankie zorgt onder invloed van drank en drugs dat Mikey’s geaardheid algemeen bekend wordt. Uiteindelijk moet hij daarom vluchten, Alec helpt hem en moet dit duur bekopen. Als er eindelijk rust is voor Mikey volgt hij een theateropleiding maar het werk bevalt niet. Hij doet dan een opleiding om met kinderen te werken. Het contact met zijn moeder en de andere kinderen komt langzaam maar zeker weer tot stand en zelfs zijn vader schudt hij nog een keer de hand. Wanneer hij met zijn partner trouwt is zijn jongere broer getuige.
‘Je kunt de jongen weghalen uit de Roma, maar je kunt de Roma niet uit de jongen halen’ is de laatste zin van dit aangrijpende boek. Mikey voorziet een moeilijke toekomst voor een ooit trots ras. Drank, drugs en criminaliteit lijken de Roma op de knieën te krijgen maar hij zegt desalniettemin: ‘Ik ben trots op mijn ras en op wat ik ben.’ Na wat hij doorstaan heeft binnen zijn familie is dat een uitspraak van iemand met een groot hart. Lees en huiver!
