Vriend, metgezel, die meer en minder is
dan vader, moeder , minnaar, kind
hetzelfde als ik, maar anders
onafhankelijk en toegewijd
ouder, jonger, van dezelfde tijd.
Trooster, die getroost kan worden
baker en verhanger van borden
broeder, maar van andre moeder, zonder rivaliteit
met wie ik samenloop en die mij begeleidt.
Hij gunt mij om te leven en als ik dood
zou willen, geeft hij me gelijk.
Soms is het, dat ik om hem alleen
verdragen blijf, wat zonder hem ondraaglijk scheen.
Zonder een enkele verplichting
loop ik en loop altijd in zijn richting.
Zoals ik al zei mam, ik vind het ook een prachtig gedicht. Iedereen, ook ik, heeft vrienden. Maar niet iedereen heeft Vrienden zoals ze hier beschreven worden, jammer genoeg.
Liefs
Misschien Aafie moeten we wel eerst zelf zo’n vriend willen en kunnen zijn. Maar dan nog…. dit soort vrienden zal nooit dik gezaaid zijn denk ik want het vraagt een bepaalde manier van leven.
kus
mama
Het is een prachtig gedicht en gezien mijn gelovige insteek zie ik hier, naast de lieve en mooie vrienden die we hier op aarde mogen tegenkomen, ook de persoon van Jezus in.
Hij gaf het ultieme vrienden-offer :
Zijn leven in ruil voor het jouwe….voor het onze.